ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΤΟ ΠΟΥΛΑΚΙ...


ΑΚΟΥΣΑΤΕ! ΑΚΟΥΣΑΤΕ!

Αυτό το ιστολόγιο έχει ολοκληρώσει το ρόλο του και δεν είναι σε λειτουργία...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΔΡΟΒΙΟΤΟΠΟΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΔΡΟΒΙΟΤΟΠΟΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Φ όπως λέμε Φώντας, φίλος, φιλοξενία, φύση, φανταστική εκδρομή! Ή και: Οι Φαροφύλακες στο ΚΠΕ Φιλιππιάδας!

1η Μαρτίου σήμερα, πρώτη μέρα της άνοιξης! Και οι Φαροφύλακες της Ηγουμενίτσας φύγανε πουρνό πουρνό παρέα με την Στ'1 τάξη του σχολείου μας, του 2ου Δημοτικού Ηγουμενίτσας για να ανακαλύψουν πόσα άλλα φι υπάρχουνε στον κόσμο!

Κι ακούσατε ακούσατε φίλοι, γνωστοί, γονείς και συμμαθητές τι και τι συναντήσαμε...

Πρώτα πρώτα έναν φοβερό οδηγό, τον κ. Μάκη, που μας περίμενε έξω από την αυλόπορτα του σχολειού μας με το εξίσου φοβερό του πούλμαν να μας πάει εκδρομή πού αλλού; Στη Φιλιππιάδα βέβαια!!! Και συγκεκριμένα στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Φιλιππιάδας, στις όχθες της λίμνης Ζηρού!

Η μέρα ολόλαμπρη και η διαδρομή υπέροχη. Φτάσαμε γύρω στις 10 και μας υποδέχτηκαν στην είσοδο του ΚΠΕ ο κ. Ντάκουλας Ευάγγελος και η υπόλοιπη παιδαγωγική ομάδα του κέντρου.

Λίγη ώρα αργότερα βρισκόμασταν στην αίθουσα παρουσιάσεων παρακολουθώντας τον κ. Ντάκουλα που με ωραίες διαφάνειες μας διηγήθηκε την ιστορία του χώρου.


Μας μίλησε για τη λίμνη Ζηρού, για την παιδούπολη, τους Ελβετούς που την κατασκεύασαν και βεβαίως για τη Φρειδερίκη, την πάλαι ποτέ βασίλισσα της Ελλάδας που υπό την προστασία της στεγάστηκαν στο χώρο αυτό ορφανά παιδάκια του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου αλλά και του αδελφοκτόνου εμφύλιου πολέμου που ακολούθησε.


Μας παρουσίασε επίσης τους φίλους του νερού. Δηλαδή την πανίδα και τη χλωρίδα του υγροβιότοπου της λίμνης Ζηρού και μας τόνισε την βιοποικιλότητα που εμφανίζει ο τόπος, υπογραμμίζοντας πως ακριβώς γι' αυτό η λίμνη Ζηρού θεωρείται σπάνιας ομορφιάς και μεγάλης σημασίας.

Το λόγο πήραν στη συνέχεια και άλλα μέλη της παιδαγωγικής ομάδας του ΚΠΕ και μας ενημέρωσαν για την ιδιαιτερότητα του νερού και τον τεράστιο ρόλο του στην εμφάνιση της ζωής στο γαλάζιο μας πλανήτη!


Η ζωή ξεκίνησε από το νερό, μας είπε ο κ. Πέτρος. Μα ναι, βέβαια, οι Φαροφύλακες ως εθελοντές της Helmepa Junior το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό. Δε βρέθηκαν τυχαία στη Φιλιππιάδα. Εκτός πια και το πήρατε τοις μετρητοίς πως πράγματι ξεκινήσαμε να ανακαλύψουμε πόσα άλλα φι εκτός από μας υπάρχουν στον κόσμο! Μη βιαστείτε όμως να πείτε πως σας ξεγελάσαμε... Κάντε λίγη υπομονή και θα καταλάβετε. Λοιπόν, πού είχαμε μείνει; Στο νερό; Εμ, πού αλλού; Υπάρχει τίποτε πιο σημαντικό από το νερό;


Αφού το 70% του πλανήτη μας αποτελείται από νερό. Κι ακριβώς γι' αυτό φαίνεται από το διάστημα γαλάζιος! Κι παρόμοιο είναι το ποσοστό του νερού στο σώμα μας. Το νερό είναι η βάση της ζωής κάθε ζωντανού οργανισμού.


Μόνο που το νερό δεν είναι πάντα υγρό. Κι ούτε πάντα γλυκό. Το συναντάμε και σε στερεή μορφή, πάγο δηλαδή, και σε αέρια, σε υδρατμούς. Κι ακόμη ένα μεγάλο μέρος του νερού είναι αλμυρό ενώ νερό υπάρχει όχι μόνο στην επιφάνεια της γης αλλά και μέσα στο έδαφος κρυμμένο!

Όπως κρυμμένη ήταν και η λίμνη Ζηρού πριν από πολλά χρόνια. Μια λίμνη υπόγεια, ένα σπήλαιο. Έπειτα όμως η οροφή της λίμνης έπεσε και ήρθε στην επιφάνεια της γης αυτό το υπέροχο στολίδι της ιδιαίτερης πατρίδας μας:


Ο τρόπος που σχηματίστηκε η λίμνη εξηγεί και τις απόκρημνες όχθες της! Για το όνομά της όμως, το Ζηρός, θα χρειαστεί να συμβουλευτούμε ένα λεξικό της σλαβικής γλώσσας. Οζερός στα σλάβικα σημαίνει λίμνη και πιθανότατα από τη γλώσσα αυτή και τις επιδρομές των Σλάβων στον τόπο μας προήλθε και η ονομασία της λίμνης του Ζηρού.

Μετά την πολύ ωραία και κατατοπιστική παρουσίαση των υπευθύνων του κέντρου, ξεκινήσαμε να γνωρίσουμε την ίδια τη λίμνη και τις όχθες της. Χωριστήκαμε σε δυο ομάδες και η εξερεύνηση άρχισε. Οι Παναθηναϊκοί ακολούθησαν τον κ. Βαγγέλη και όσοι δεν είναι Παναθηναϊκοί τον κ. Πέτρο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή έσκασε μύτη και ο ... Φώντας!!!


Ένα απίστευτα φιλικό κουταβάκι που μας πήρε στο κατόπι ενθουσιασμένο που επιτέλους το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Φιλιππιάδας ξαναγέμισε παιδικές φωνούλες! Και πρέπει εδώ να σας εξηγήσουμε ότι το ΚΠΕ Φιλιππιάδας από το καλοκαίρι ήταν σε καθεστώς αναστολής λειτουργίας. Μόλις λίγες βδομάδες νωρίτερα δόθηκε άδεια επαναλειτουργίας και εμείς ήμασταν η πρώτη μαθητική ομάδα που το επισκεφθήκαμε. Με λίγα λόγια κάναμε ποδαρικό. Κι ελπίζουμε να είναι και γούρικο. Να μην ξανακλείσει αυτό το υπέροχο Κέντρο και να δίνεται η ευκαιρία στους μαθητές των γειτονικών περιοχών να το επισκέπτονται. Η δική μας εμπειρία σήμερα ήταν φανταστική και όχι μόνο αξίζει να τη ζήσουν και άλλα παιδιά μα και εμείς οι ίδιοι έχουμε σκοπό να ξαναπάμε εκεί. Γιατί όλα καλά και όλα ωραία μα ο χρόνος ήταν πολύ λίγος. Ήταν βλέπετε και η διαδρομή από την Ηγουμενίτσα μακρινή... Την επόμενη όμως φορά θα φροντίσουμε να είναι ολοήμερη η εκδρομή μας. Εξάλλου σαν παλιά παιδόπολη ο χώρος διαθέτει και χώρους άθλησης και παιχνιδιού και που δυστυχώς δεν προλάβαμε καθόλου να δοκιμάσουμε...


Παρέα λοιπόν με το Φώντα ξεχυθήκαμε στις όχθες της λίμνης και γνωρίσαμε τα παρόχθια δάση. Στον πληθυντικό, τα δάση. Γιατί εκεί συναντάς λογιών λογιών δάση. Άλλο είναι μεσογειακό, άλλο πευκόδασος και άλλο με βελανιδιές, τα ιερά δέντρα του Δία και κατοικίες των Αμαδρυάδων.


Πίσω μας το λοφάκι με το πευκόδασος, δάσος τεχνητό που φυτεύτηκε από τα μέλη της παλιάς παιδόπολης, και στην αγκαλιά του διακρίνεται το κτίριο που παρακολουθήσαμε την αρχική παρουσίαση.


Στη διαδρομή μας συναντήσαμε και πολλά ερειπωμένα κτίρια. Δεν έφταιξε μόνο ο χρόνος. Μα και ένας ισχυρός σεισμός στα 1965 που προκάλεσε μεγάλες ζημιές και οδήγησε την παιδόπολη σε παρακμή ώσπου στα 1986 σταμάτησε οριστικά η λειτουργία της. Για ένα διάστημα ο χώρος φιλοξένησε μετανάστες από τη γειτονική Αλβανία και μόλις τα τελευταία χρόνια έγιναν έργα ανάπλασης για να στεγαστεί το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Φιλιππιάδας. Ελπίζουμε, το ξαναλέμε για να το ακούσουν όλοι οι αρμόδιοι, να μην έχει και το ΚΠΕ την τύχη της παλιάς παιδόπολης. Αρκεί κάποιος να κάνει μια επίσκεψη εκεί και θα καταλάβει γιατί το λέμε!


Περπατάμε κάτω από τους γιγαντιαίους ευκάλυπτους και ο αρχηγός μάς εξηγεί πως το δέντρο αυτό ήρθε στην Ελλάδα από την Αυστραλία. Ο Φώντας έχει στήσει αυτί κι αυτός. Όλα θέλει να τα μάθει! Ποιος ξέρει, ίσως ελπίζει πως μια μέρα θα του αναθέσουν κι εκείνου ένα μέρος της παρουσίασης!!!


Στο βάθος του δρόμου συναντήσαμε και ένα γραφικό εκκλησάκι, τον Άγιο Αλέξανδρο, και ευλαβικά διαβήκαμε το κατώφλι της αυλής του. Γιορτάζει στις 30 Αυγούστου. Και γίνεται ωραίο πανηγύρι. Το μαρτυρούν εξάλλου και τα τραπεζάκια που υπάρχουν τριγύρω...


Αμέσως μετά κατευθυνθήκαμε στη λίμνη. Παρέα πια και με την άλλη ομάδα. Ήρθε η ώρα να κάνουμε το πιο σημαντικό μέρος του προγράμματος, τις μετρήσεις του νερού.


Ο Φώντας; Από κοντά μας πάντα! Κι αν δεν έχει μιλιά δεν έχει σημασία. Μας έδειξε με τον καλύτερο τρόπο τη φιλοξενία και την αγάπη του.


Μια ματιά ακόμη στις εντυπωσιακές όχθες της λίμνης Ζηρού και έτοιμοι πια για επιστημονικές μελέτες:


Ο Άγγελος θα μετρήσει το ph του νερού. Βουτάει ένα ειδικό χαρτονάκι στη λίμνη και λίγο αργότερα που θα στεγνώσει θα μας μαρτυρήσει αν το νερό είναι όξινο ή αλκαλικό.


Τελικά ανακαλύψαμε πως το ph είναι κοντά στο έξι. Δηλαδή σχεδόν ουδέτερο.


Έπειτα ήρθε η ώρα να μετρήσουμε τα άλατα του νερού, πόσο "σκληρό" δηλαδή είναι το νερό της λίμνης.


Ο Ηλίας της Έκτης πήρε δείγμα νερού και άρχισε να προσθέτει σταγονίτσες από ένα ειδικό υγρό. Μετρώντας τις σταγόνες που έριξε και περιμένοντας να αλλάξει χρώμα το νερό, διαπιστώσαμε πως το νερό είναι αρκετά σκληρό. Περιέχει δηλαδή μπόλικα άλατα.


Μ' αυτά και μ' αυτά το ρολόι έφτασε στις 12. Κι εμείς έπρεπε πια να φύγουμε... Δυστυχώς δεν είχαμε άλλο χρόνο στη διάθεσή μας. Ο Φώντας, λες και το κατάλαβε πως φεύγουμε, πήγε κι έπιασε μια γωνιά δίπλα στη λίμνη και ούτε γύρναγε να μας κοιτάξει.

- Α, δεν παίζω, ήταν σαν να μας έλεγε... Έτσι κάνουν οι φίλοι; Τώρα ακριβώς που θα αρχίζαμε τα παιχνίδια, εσείς σηκώνεστε και φεύγετε;

Έχεις δίκιο, Φώντα. Δεν κάνουν έτσι οι φίλοι και μάλιστα όταν συναντούν τόσο ζεστή φιλοξενία. Γι' αυτό κι εμείς θα ξανάρθουμε σύντομα. Και μάλιστα με όλο το υπόλοιπο σχολείο! Και τότε θα δεις τι παιχνίδια θα παίξουμε! Να κάνει και λίγο περισσότερο ζέστη. Γιατί ωραία η λιακάδα σήμερα μα ο ήλιος ήταν με δόντια. Να μας περιμένεις, Φώντα!

Σε όλο το δρόμο της επιστροφής τα παιδιά δεν έπαυαν να μιλάνε για τη φανταστική εκδρομή που έζησαν. Κι εσείς που μας διαβάζετε, μη ζηλεύετε. Δεν έχετε παρά να τηλεφωνήσετε στο ΚΠΕ Φιλιππιάδας και να κλείσετε επίσκεψη!



Και όπως βλέπετε το ΚΠΕ Φιλιππιάδας δεν κάνει μόνο προγράμματα για σχολεία! Φιλοξενεί και πολλές άλλες δραστηριότητες δίνοντας την ευκαιρία σε όλους να το επισκεφθούν και να χαρούν την πανέμορφη λίμνη Ζηρού!

Από τους μικρούς Φαροφύλακες κι εμένα ένα μεγάλο ευχαριστώ προς τον κ. Ντάκουλα και τους συνεργάτες του για το καταπληκτικό πρόγραμμα που μας προσέφεραν αλλά και για το μεράκι που συνοδεύει το έργο τους. Κάτι που εντυπωσίασε και το συνάδελφο της Έκτης, τον κ. Καλαμπάκα Ιωάννη, και είχε και το έλεγε στο δρόμο της επιστροφής. Κοινή δε η επιθυμία και των μαθητών μας και η δική μας να ξαναβρεθούμε σύντομα εκεί.

Η δασκάλα της Ε΄1

Λαμπρίδου Μαρία


ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΡΟΝΤΑΣ

Μιλήσαμε σήμερα στην τάξη, στα πλαίσια της Ευέλικτης Ζώνης, για τους υδροβιότοπους. Και όπως υποσχέθηκα στα Τεταρτάκια μου, δημοσιεύω εδώ τις εντυπώσεις από ένα ταξίδι στον Αχέροντα, το πανέμορφο αυτό ποτάμι του τόπου μας και που συνδέεται με όσα μάθαμε πρόσφατα στην Ιστορία για τους θεούς και συγκεκριμένα τον Ερμή:




Εκβολές Αχέροντα

Εδώ η θάλασσα και το ποτάμι γίνονται ένα


Οι εκβολές όπως φαίνονται από το ποτάμι


Η πρώτη επαφή με την πανίδα του Αχέροντα: Νεροχελώνες



Οι όχθες του Αχέροντα έχουν πλούσια χλωρίδα





Ένας πληθυσμός από νούφαρα. Δυστυχώς δεν είναι η εποχή της ανθοφορίας τους...



Συναντάμε και δεύτερο σημαντικό δείγμα της πανίδας του ποταμού και μάλιστα της ορνιθοπανίδας: Μια αηδονοφωλιά!



Κρεμασμένη κυριολεκτικά πάνω από το νερό

Την κοιτώ και μου θυμίζει "κάμερα"... Ώστε αυτό είναι το σπίτι του αηδονιού;



Λιβελούλες! Τις βλέπετε; Είναι μικρές και μπλε! Μέρος κι αυτές της γοητευτικής πανίδας του Αχέροντα!



Όσο ανεβαίνουμε στο ποτάμι η χλωρίδα γίνεται όλο και πιο πυκνή και όλο και πιο ψηλή...



Σε κάποια σημεία η βλάστηση από τις δύο όχθες ενώνεται και δημιουργεί αψίδες πάνω από τα κεφάλια μας. Δεν είναι όνειρο;

Ωχ! Ένα δέντρο βυθισμένο στη μέση του ποταμού. Αδύνατον να προχωρήσουμε παραπάνω. Ο βαρκάρης γυρίζει το τιμόνι και αρχίζει το ταξίδι της επιστροφής. Ευτυχώς... γιατί ένα ταξίδι στον Αχέροντα δεν ξέρεις πού μπορεί να σε βγάλει.

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι από δω περνούσαν οι ψυχές των νεκρών πηγαίνοντας για τον Άδη. Τις συνόδευε ο θεός Ερμής, ο ψυχοπομπός. Φτάνοντας στις πηγές του ποταμού, συναντούσαν τη λίμνη Αχερουσία.

Εκεί τους περίμενε ο Χάροντας με τη βάρκα του. Κάθε νεκρός έπρεπε να πληρώσει εισιτήριο στο Χάροντα που κόστιζε έναν οβολό. (Τα ευρώ δεν είχαν ακόμη ανακαλυφθεί. )

Κάποτε όμως έφτασε στη βάρκα του Χάροντα ένας πολύ ιδιότροπος νεκρός, ο Μένιππος. Του ζήτησε και του ξαναζήτησε εισιτήριο ο Χάροντας αλλά αυτός τίποτα!

Ένας αρχαίος συγγραφέας, ο Λουκιανός, έχει καταγράψει μάλιστα και την κουβέντα του Χάροντα με το Μένιππο ή μάλλον τον καβγά τους:

(Το βαρκάκι του Χάροντα φτάνει στην όχθη της Αχερουσίας. Οι νεκροί βγαίνουν ένας-ένας πληρώνουν το ναύλο τους (έναν οβολό) στον Χάροντα και χάνονται δεξιά. Τελευταίος βγαίνει ο Μένιππος, που πάει να φύγει χωρίς να πληρώσει. Ο Χάρος τον πιάνει από τον ώμο. )

ΧΑΡΟΣ: Κατέβαινε, βρε καταραμένε, τον ναύλο!
ΜΕΝΙΠ: Δε πα' να φωνάζεις Χάρε, όσο σ' αρέσει.
Χ: Πλέρωσε ρε σου λέω, για το ταξίδι που 'καμες!
Μ: Δε μπορείς να πάρεις από κάποιον που δεν έχει. *
Χ: Καλά! Υπάρχει κάποιος που να μην έχει έναν οβολό;
Μ: Αν είναι και κάνας άλλος, δε ξέρω. Εγώ πάντως δεν έχω.
Χ: Βρωμιάρη. Θα σε πάω στον Πλούτωνα, αν δε πληρώσεις.
Μ: Κι εγώ θα σου ρίξω μία με το κουπί και θα σου σπάσω το κρανίο.
Χ: Τζάμπα ταξίδεψες δηλαδής;
Μ: Ο Ερμής, που με κουβάλησε 'δω, να σε πλερώσει.
Ε: Θα 'πρεπε να πουληθώ ολάκερος αν ήταν να πλερώνω τους πεθαμένους.
Χ: Δε θα το κουνήσω στιγμή από κοντά σου.
Μ: Αν είν' έτσι, βγάλε όξω τη βάρκα και κάτσε. Μα δεν έχω μία! Τι θα πάρεις;
Χ: Δεν ήξερες ρε, πως έπρεπε να 'χεις το ναύλο;
Μ: Το 'ξερα και λοιπόν; Αφού δεν είχα μία, τι να 'κανα; Να μη πέθαινα;
Χ: Δηλαδή μόνο συ θα καυχιέσαι πως τη πέρασες τζάμπα;
Μ: Ε όχι και τζάμπα ρε μάγκα! Νερά έβγαζα, κουπί τράβηξα και μόνο 'γω απ' όλους, δεν έκλαιγα!
Χ: Αυτά δε περνάνε σε βαρκάρη! Πλέρωσε το ναύλο. Δε μπορεί να γίνει αλλιώς!
Μ: Ε τότε γύρνα με πίσω...
Χ: Ωραία τα λες. Να τις φάω κι από πάνω από τον Αιακό!
Μ: Ε τότε μη μου κολλάς.
Χ: Δείξε μου τι έχεις μες στο σακί;
Μ: Λούπινα. Θες λιγάκι; Κι ένα πρόσφορο.
Χ: Από που μας κουβάλησες βρε Ερμή τούτο το κοπρόσκυλο; Το τι έλεγε στο ταξίδι δε περιγράφεται! Πείραζε και κορόϊδευε όλους τους άλλους κι ήταν ο μόνος που τραγουδούσε ενώ κείνοι θρηνούσανε.
Ε: Δε ξέρεις Χάρε ποιον είχες στη βάρκα; Τον Μένιππο! 'Ανθρωπος τελείως λεύτερος. Τίποτε δεν τονε νοιάζει!

Ο Μένιππος βρίσκει ευκαιρία που ο Χάρος μιλά με τον Ερμή και τη κοπανά...

Χ: Αχ και να σε πιάσω καμιά φορά...

Ακούγετ' η φωνή του Μένιππου από μακριά

Μ: Αν με πιάσεις φίλε μου. Δυο φορές δε μπορείς να με πιάσεις.

*γνωστή φράση που 'μεινε παροιμιώδης:
Ούκ άν λάβοις παρά του μή έχοντος!

Εμείς, ευτυχώς, γυρίζουμε προς τις εκβολές του ποταμού. Δεν ήρθε ακόμη η ώρα μας να ταξιδέψουμε για την Αχερουσία...

Μερικές ακόμη εικόνες του Αχέροντα από το ταξίδι της επιστροφής:











Στο βάθος αχνοφαίνεται πια το "λιμάνι".





Να και ένας ψαράς. Τι ψάρια άραγε να πιάνει στον Αχέροντα;




Να και ένα ψαροκάικο θαλάσσης, ο Θεολόγος. Δεν είναι σαν ζωγραφιά;



Την ώρα που εμείς είχαμε πια φτάσει στο τέρμα, κάποιοι άλλοι άρχιζαν το δικό τους ταξίδι στο ποτάμι. Αχ, και να μας έπαιρναν μαζί τους!!!

_________________

Μην ξεχάσετε να κάνετε κλικ σε όποια φωτογραφία σας αρέσει. Με το κλικ θα τη δείτε σε μεγαλύτερη προβολή!

ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ (κλικ στην εικόνα)